جارى ساخت آدم عليه السلام را برگزيد ، او را برتر از ساير آفريدگانش قرار داد ، او را اولين آفريده‌ى خويش قرار داده و در بهشت جايش داد ، روزيش را در آنجا فراوان كرد ، در آنچه او را از خوردنش منع نمود سفارش كرد و به دو گفت كه اقدام در اين كار نافرمانيست ، براى مقام او خطرناك و زيان آور است . سپس آدم پيشى گرفت به آن چه كه خداوند او را منع كرده بود تا كار او با دانش خدا كه از پيش به آن تعلق گرفته بود مطابقت نمايد . پس بعد از توبه خداوند آدم را به زمين فرود آورد تا با نسل او زمين خود را آباد نمايد ، او را براى بندگانش حجت و راهنما قرار دهد . پس از آنكه قبض روحش كرد مردم را در باب ربوبيت و شناسائى خود كه حجت و دليل بر آن استوار مينمايد رها نكرده به حال خود وانگذاشته بلكه بواسطه‌ى حجت‌ها و دليلهائى كه بر زبان برگزيدگان از پيامبرانش فرستاد و تمام آنان يكى پس از ديگرى آورنده‌ى پيامهاى او بودند از ايشان پيمان گرفت تا اينكه بوسيله پيامبر ما محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلم حجتش را تمام نمايد و جاى عذرى باقى نگذاشت و بيم دادن او بپايان رسيد و روزىها را مقدر كرد . سپس آنها را زياد و كم گردانيد ، بتنگى و فراخى بخش نمود و در اين بخش بدادگرى رفتار نمود تا به آسانى دست آوردن روزىها و دشوارى آن هر كه را بخواهد آزمايش كند و بدين واسطه سپاسگزارى را از غنىشان و شكيبائى را از نيازمندشان بيازمايد پس از آن بفراخ روزيها سختىهاى فقر و پريشانى را مقرون ساخت و بسلامتى اشخاص آفتهاى ناگهانى را پيوست و شادىهاى بسيار را باندوه‌هاى گلوگير تبديل فرمود . مدت عمرها را تعيين كرد ، برخى را دراز و گروهى را كوتاه بعضى را مقدم ، بعضى را مؤخر داشت و موجبات مرگ را فراهم ساخت ، مرگ را كشنده‌ى طناب‌هاى عمرها و پاره‌كننده‌ى ريسمانهاى كوتاه گره خورده‌ى آنها قرار داد ،